W latach 1918–1921 pracował jako urzędnik w Poselstwach Polskich w Wiedniu i Belgradzie. Od 1 kwietnia 1921 do 31 maja 1932 pełnił służbę w Policji Państwowej, a następnie w Ministerstwie Skarbu. Z dniem 5 kwietnia 1927 został przeniesiony z Komendy Głównej PP do Policji m. st. Warszawy z jednoczesnym delegowaniem do Komisarza Rządu „w dotychczasowej szarży”. W międzyczasie ukończył studia w Instytucie Kryminologicznym w Wiedniu. Do policji powrócił 1 grudnia 1937. We wrześniu 1939 ekspert grafolog w Komendzie Głównej PP w Warszawie. Zajmował się kryminalistycznymi badaniami dokumentów. Był również biegłym sądowym z zakresu grafologii i ekspertyzy dokumentów. Mieszkał w stolicy przy ul. Ursynowskiej 24 m. 4.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Ostaszkowie. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego (lista nr 026/2 z 13 kwietnia 1940).