Przedplecze ma zaokrąglone brzegi boczne, a kąty tylne zaostrzone, ale niewystające mocno dozewnętrznie. Pokrywy są szeroko-owalne, pozbawione wyraźnego, poprzecznego wykrojenia za podstawą, porośnięte gęstym, szarym lub żółtawym owłosieniem, miejscami pozagęszczanym w blisko siebie leżące, mocno kontrastujące z tłem kępki. Wierzchołkowo-przyszwowe kąty pokryw są osobno szeroko zaokrąglone, nieprzylegające do siebie. Rzędy są punktowane, w tylnej części pokryw silniej wgłębione. Odnóża przednie cechują się nierozszerzonymi na szczycie goleniami, a tylne poprzecznym drugim członem stóp.
Włosowate łuski na spodzie odwłoka są gęste, rozdwojone lub roztrojone.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami żerującymi na chabrze wełnistym. Larwy rozwijają się wewnątrz główki kwiatowej w fazie rozwoju nasion.
Gatunek pierwotnie palearktyczny. W Europie znany jest z Włoch, Serbii, Czarnogóry, Grecji, Bułgarii oraz południa europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, anatolijskiej części Turcji, Izraela, Syrii oraz Iranu. Celem zwalczania inwazyjnych gatunków chabrów z powodzeniem introdukowany został do nearktycznej Ameryki Północnej.