Na początku lat 80. XIX wieku Zohrab zaangażował się w działalność publiczną, stając się równocześnie prominentną i obiecującą postacią w ormiańskim ruchu literackim. Już w wieku 17 lat, pracując dla gazety „Lraber”, w swoich artykułach wyrażał zainteresowanie przyszłością swojego narodu. Otrzymał tytuł profesora i wykładał prawo karne na Uniwersytecie w Konstantynopolu. W 1883 roku, z pomocą Hakoba Paroniana, rozpoczął wydawanie czasopisma „Jerkragund”. W tym czasopiśmie ukazała się później w odcinkach pierwsza powieść Zohraba, Zaginione pokolenie. W 1887 roku ukazała się w formie książkowej.

W 1888 roku Zohrab poślubił Klarę Jazincian, pochodzącą z zamożnej rodziny ormiańskiej burżuazji. Z tego małżeństwa narodziło się czworo dzieci: Lewon, Dolores, Aram i Ermine. W 1892 roku pod kierownictwem Zohrab ukazywało się czasopismo „Masis”, które istniało zaledwie rok. Jego pierwsze prace ukazywały się w „Masis” oraz w czasopiśmie „Arewelk”. Ten okres był szczytem jego twórczości. Zohrab napisał wówczas swoją drugą, niedokończoną powieść Nardik. Pisał również nowele i artykuły o tematyce społecznej, które przyniosły mu szerokie uznanie.