Był kierownikiem artystycznym Trupy Wileńskiej. Wyreżyserował pierwsze przedstawienie dramatu Dybuk Szymona An-skiego, którego premiera miała miejsce w grudniu 1920 roku. Sztuka stała się następnie międzynarodowym sukcesem, wystawiana była zarówno na scenach żydowskich, jak i nieżydowskich. Późniejsze wystawienia dramatu często czerpały inspirację ze sztuki w reżyserii Hermana. Po premierze sztuki wraz z Trupą Wileńską udał się na tournée po Europie. Przez pewien czas wystawiał również sztuki w Berlinie z częścią aktorów Trupy Wileńskiej.
Od 1922 roku prowadził wykłady w założonej przez Michała Weicherta Żydowskiej Szkole Dramatycznej. W latach 20. XX wieku był kierownikiem żydowskiej grupy teatralnej w Stanisławowie. W 1926 roku był współzałożycielem teatru Azazel w Warszawie, wyreżyserował większość sztuk wystawionych w nim. Później ponownie współpracował z Trupą Wileńską, z którą wyreżyserował m.in. Nocą na starym rynku Pereca i Der nisojen Jakuba Pregera. W marcu 1928 roku zaproszono go, aby wystawił w Oslo Dybuka w języku norweskim.
W 1929 i 1930 roku wystawiał sztuki w Warszawskim Nowym Teatrze Żydowskim.