wszystkie strzępki z nitkowatymi przegrodami pierwotnymi, często wypełnione małymi kroplami i nieregularnie krętymi pasmami z półprzeźroczystą do jasnożółtej oleistą zawartością. Subhymenium o grubości 2–4 (5) μm, subikulum 3–6 μm. Gleocystydy nieregularnie cylindryczne, 30–80 × 4,5–6,5 μm, cienkościenne, zwykle z refrakcyjną żółtawą, oleistą zawartością. Podstawki workowate, 16–24 × 3,5–4,5 w górnej części i 5–7 μm u podstawy, przeważnie z 6 sterygmami o długości do 3 μm. Bazydiospory elipsoidalne, wąskoelipsoidalne, prawie cylindryczne, w widoku z boku nieco alantoidalne, 4,8–5,8–7 × 2–2,4–2,8 μm, Q = 2,1–2,8, gładkie, cienkościenne, szkliste do jasnożółtych. Anamorfa Opisywana była jako Burgoa sp. Ma postać małych, bulwiastych kolonii nad hymenium, jasnoochrowych do brązowych, kulistych lub prawie kulistych, rzadko wydłużonych, o szerokości do 80 (100) μm. Zbudowane są z ciasno upakowanych, żółtych do ochrowych, kanciastych komórek o szerokości 8–15 (20) μm i ścianą o grubości 0,3–1 μm i zawartością ziarnistą, oleistą, szklistą do jasnożółtej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wielozarodniczka koronowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.