Perkinsea – klasa bruzdnic pasożytujących wewnątrz komórek organizmów wodnych (zwierząt lub protistów). Formy wolno żyjące są wiciowcami. Ponieważ utraciły zdolność fotosyntezy, początkowo były brane za jednokomórkowe grzyby.
Biologia Współcześnie Perkinsea są obligatoryjnymi pasożytami. Ich przodkowie utracili zdolność fotosyntezy. Poszczególne gatunki Perkinsea pasożytują wewnątrzkomórkowo na różnych organizmach wodnych, takich jak małże, ryby, płazy, bruzdnice, nierzadko powodując pomory w ich populacji. W wolno żyjącym stadium mają postać wiciowca, tradycyjnie określaną jako zoospora. Poruszają się przy pomocy dwóch położonych szczytowo (apikalnie) wici, co przypomina apikompleksy. Po wchłonięciu przez komórkę gospodarza mają formę trofozoita (trofonta). Trofonty wytwarzają strukturę tradycyjnie określaną jako sporangium, w którym powstają sporozoity. Ich tworzenie obejmuje kilka mitotycznych schizogonii. Uwicione sporozoity przedostają się do powierzchni zainfekowanej komórki i ją opuszczają.