Michał Woynicz-Sianożęcki, ps. Arcytur, Emwues, Michał (ur. 2 lutego 1918Datę 2 lutego 1918 podają oraz . Baza Muzeum Powstania Warszawskiego podaje odmiennie 2 sierpnia 1918: . w Rosławiu, zm. 13 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski działacz harcerski, drużynowy konspiracyjnej 16 Warszawskiej Drużyny Harcerzy (WDH) im. Zawiszy Czarnego, wódz roju „Sulima” w Zawiszy Szarych Szeregów, żołnierz Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej, kapral podchorąży oraz uczestnik powstania warszawskiego. Poległ podczas walk na Starym Mieście w następstwie eksplozji zdobytego niemieckiego ciężkiego nosiciela ładunków Borgward IV na ulicy Kilińskiego.
Był synem inżyniera i dyrektora elektrowni Michała Woynicz-Sianożęckiego (zm. 1929) i Jadwigi Leokadii z Grzegorzewskich, z rodziny ziemiańskiej. Dzieciństwo spędził w Wilnie. Po śmierci ojca w 1929 przeniósł się wraz z matką z Wilna do Warszawy. Od 15. roku życia zarabiał, ucząc matematyki i fizyki. Uczył się w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie, gdzie w 1936 zdał maturę. Następnie został przyjęty na Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako konstruktor w fabryce W. Paschalskiego.