w pracy o modelu Toolformer.
Rozwój agentów opartych na modelach językowych doprowadził do wykształcenia powtarzalnych wzorców integracyjnych. Anthropic w 2024 roku rozróżnił przepływy pracy (ang. workflows), w których modele i narzędzia są orkiestrowane przez z góry zdefiniowany kod, od agentów, które same dynamicznie sterują swoim procesem i użyciem narzędzi, opisując wzorce takie jak łańcuchowanie zapytań, routing, zrównoleglanie, orkiestrator–wykonawcy oraz ewaluator–optymalizator. Architekturę orkiestrator–wykonawcy zastosowano m.in. w systemie Claude, w którym agent wiodący dekomponuje zadanie i uruchamia równolegle podagentów, a następnie syntetyzuje ich wyniki. W wewnętrznej ewaluacji układ wieloagentowy przewyższył pojedynczy model o ok. 90%, zużywając jednak około 15 razy więcej tokenów niż zwykła rozmowa.
Dostawcy modeli udostępnili też narzędzia do budowy systemów agentowych. W marcu 2025 roku OpenAI wprowadziło Responses API z wbudowanymi narzędziami (wyszukiwanie w sieci, wyszukiwanie w plikach, sterowanie komputerem) oraz otwartoźródłowy Agents SDK do orkiestracji przepływów wieloagentowych, obejmujący przekazywanie zadań między agentami (ang. handoffs), mechanizmy zabezpieczające i śledzenie wykonania.