W sierpniu 2025 roku z A2A połączono protokół ACP firmy IBM, w marcu 2026 roku ukazała się wersja 1.0, a w sierpniu 2026 roku projekt przeniesiono do Agentic AI Foundation, gdzie stanowi warstwę komunikacji między agentami uzupełniającą MCP. Przeglądy literatury porównują MCP, A2A oraz inne protokoły interoperacyjności agentów (ACP, ANP), wskazując na ich komplementarne role: od dostępu do narzędzi, przez delegowanie zadań między agentami, po zdecentralizowane wykrywanie agentów.
Wyzwania Integracja komponentów uczenia maszynowego wiąże się ze specyficznymi kosztami utrzymania. Badacze z Google opisali w 2015 roku zjawisko „ukrytego długu technicznego” w systemach uczenia maszynowego, obejmujące m.in. erozję granic między modułami, splątanie zależności, ukryte pętle sprzężenia zwrotnego, nieudokumentowanych konsumentów danych oraz problemy z zależnościami danych i konfiguracją.
Innym wyzwaniem pozostaje brak wspólnych standardów: różnorodność formatów danych, interfejsów i założeń architektonicznych utrudnia ponowne użycie komponentów i skłania zespoły do tworzenia własnych rozwiązań zamiast korzystania z istniejących.