W 1513 roku Wojciech Stadnicki sprzedaje Kędzierzynkę (razem ze Stadnikami, Zegartowicami i Fałkowicami) Mikołajowi, synowi Jana z Wielopola. Żyjąc bezżennie, nowy właściciel umiera w 1535 roku bez potomka, dobra swoje dzieli na donacje i krótko przed śmiercią zapisuje swoim synowcom stryjecznym.
Okres zaborów W 1846 r. ludność Kędzierzynki nie brała udziału w rzezi gdowskiej. Na przełomie XIX i XX wieku wielu ludzi emigrowało z powodów ekonomicznych, przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych. Niektórzy wracali z emigracji, a zaoszczędzone pieniądze przeznaczali na rozwój swych gospodarstw.
W 15-tomowym dziele pod tytułem „Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych ziem słowiańskich” znajduje się następująca informacja (tom III, 1882 rok, strona 955):
„Kędzierzynka, albo Kędzierzyna Wola, wieś w powiecie wielickim, w dolinie Raby i potoku Kędzierzynki, 238 m n.p.m., należy do parafii rzymskokatolickiej w Gdowie, odległość od Dobczyc wynosi 7 km; ma 330 mieszkańców rzymskich katolików. Większa posiadłość ma obszaru 51 mórg roli i 295 mórg lasu;