Cross-eye jamming (, w podręcznikach walki radioelektronicznej zwany cross eye) – technika zakłócania radiolokacyjnego zaliczana do , polegająca na emisji z dwóch rozdzielonych anten sygnałów spójnych, o zbliżonych amplitudach i różnicy faz bliskiej 180° w kierunku radaru, co wywołuje błąd pomiaru kąta w radarze monopulsowym. Układ śledzenia wymierza się wtedy nie ku platformie niosącej zakłócacza, lecz ku pozornemu celowi przesuniętemu kątowo względem niej. W odróżnieniu od cross-pol działa w tej samej polaryzacji co echo celu i oddziałuje na samo przednie czoło fali radaru.
Zasada działania mały|325x325px|Zasada działania radaru monopulsowego: wyznaczanie błędu kątowego ze stosunku wiązki różnicowej (Δ) do sumarycznej (Σ) Radary wykorzystujące wyznaczają kąt z porównania sygnałów wiązek sumarycznej (Σ) i różnicowej (Δ). Promieniowania zakłócacza muszą być dla radaru nierozdzielne, więc rozstaw anten pozostaje wielokrotnie mniejszy od zasięgu. Jest on jednak na ogół maksymalny, bo większa baza może zwiększać błąd kątowy. W instalacji pokładowej anteny trafiają na końce skrzydeł.