W latach 1863–1864 karczma Werbownia była miejscem przerzutu broni i ludzi w trakcie powstania styczniowego z Galicji do Królestwa Kongresowego. Na rudawskim cmentarzu został pochowany pułkownik Benedykt Zielonka, uczestnik m.in. bitwy pod Samosierrą i powstania listopadowego.
Z dziewiętnastowieczną historią Rudawy jest związana postać Albina Dunajewskiego, który na przełomie lat 1864/1865 sprawował w kościele parafialnym w Rudawie funkcję wikariusza.
Dziewiętnastowieczną Rudawę zamieszkiwał Józef Trzaskowski, weteran powstania listopadowego i dzierżawca rudawskich dóbr kapitulnych, pisarz i diarysta, autor Zbioru różnych drobnostek.
W 1889 r. w miejscowości powstała czytelnia Towarzystwa Oświaty Ludowej. W 1890 r. założono kółko rolnicze i sklep. 22 września 1892 r. otwarto pocztę. W roku 1892 przybyły z Krakowa Stanisław Polaczek nauczyciel i etnograf napisał monograficzną pracę etnograficzną na temat wsi pt. „Wieś Rudawa. Lud, jego zwyczaje, obyczaje, obrzędy, piosnki, powiastki i zagadki”, która została wydana w serii biblioteka Wisły w Warszawie.
W 1904 r. w Rudawie powstała Kasa Stefczyka. W 1906 r. rozebrano karczmę znajdującą się w pobliżu kościoła, postawiono tam nowy dwór. W 1910 r. we wsi żyło 714 osób w 114 domach. W 1911 r. w centrum wsi postawiono nowe obszerne stajnie.