Od pierwotnej nazwy wsi „Lubiekowo” pochodzi polskie odmiejscowe nazwisko Lubiekowskich należące do lokalnego szlacheckiego rodu oraz dawnych posiadaczy miejscowości.

Po rozbiorach Polski jakie miały miejsce w latach 1772–1795, w okresie zaborów, przed traktatem wersalskim Niemcy używali zgermanizowanych nazw miejscowości utworzonych od pierwotnej nazwy polskiej. W 1884 odnotowano formy „Libuch” oraz „Liebuch”.

Historia Początkowo wieś była własnością rycerską, potem kościelną, a następnie szlachecką należącą do lokalnej szlachty polskiej z rodu Lubiekowskich, którzy od pierwotnej nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Później należała także do Żydowskich, Mrowińskich, Strzeżmińskich. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1443 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Od 1580 leżała w parafii Rokitno.

W 1295 książę wielkopolski oraz król Polski Przemysł II oznajmił w łacińskim dokumencie, że Bartłomiej i Mikołaj synowie Męcza dali biskupowi poznańskiemu część Lubikowa, a w zamian otrzymali dziedzinę Krupczyno oraz 30 grzywien srebra.