Historycy podejrzewają, że na terenie lub w najbliższej okolicy wsi znajdowała się osada datowana szacunkowo na IX-XIII wiek.
Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do rodu Lubosińskich, którzy od nazwy wsi przyjęli swoje odmiejscowe nazwisko, a także do Jaktorowskich. W 1508 leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1413 notowana w parafii Otorowo.
Pierwszy zapis o wsi datowany jest na 1387 i pochodzi z dokumentu, który mówi o dwóch braciach Mikołaju i Bogusławie dziedzicach w Lubosinie, który zobowiązują się Wincentemu do rezygnacji z Pniew oraz 1/3 Lubosiny wraz z przywilejem pod warunkiem, że Wincenty wypłaci Przybyłowi dziedzicowi w Lubosinie 17 grzywien.
Pod koniec XIV wieku odnotowano kolejny proces sądowy o majętności we wsi. W 1396 Przybył, dziedzic w Lubosinie, oskarżył Paszka z tej wsi o to, że po złodziejsku wraz ze swoimi siostrami Goszką i Junoszką odstąpił prawo własności dwóch części Lubosiny podczas gdy Przybył miał lepsze prawo do tego dziedzictwa. Paszek nie stawił się w terminie w sądzie, a Przybył zapłacił przysądne. W 1398 Przybył toczył spór sądowy z Pawłem z Lubosiny o część wsi należącej do Jafroszki, a przysądne zapłacił Paweł.