W 1510 znajdowała się w dekanacie Wronki.
Pierwszy historyczny zapis odnotowujący wieś pochodzi ze średniowiecznych archiwów sądowych Z XIV wieku. 29 VI 1379 Maciek dziedzic luboski przyrzekł Bieniaszowej Żydówce z Poznania, że zapłaci na najbliższe Boże Narodzenie 12 grzywien groszy praskich, bez odsetek. Jeśli jednak nie zapłaciłby w terminie, to wówczas winien będzie płacić od każdej grzywny sumy główej tytułem odsetek po 1 groszu tygodniowo, aż do całkowitego spłacenia sumy główej z odsetkami. Jeżeli wierzycielka zażąda spłaty sumy głównej, a Maciek tego nie dokona, to będzie zobowiązany udać się do Poznania „in verum... obstagium” i tam pozostawać, dopóki nie zostanie spłacona suma główna wraz z odsetkami.
W końcu XIV wieku odnotowany został Stanisław z Lubosza, ze Studzieńca koło Chodzieży oraz z Chwarstnicy koło Tuczna. W latach 1390-1391 był on w sporze sądowym z Bieniaszową, Żydówką z Poznania o długi. W 1390 odnotowany jako Stanisław ze Studzieńca, miał wyznaczony termin w tej sprawie, a jeśli jeszcze nie powróci z Rzymu to jego brat Tomisław miał występować w jego imieniu. Wpisano tu tekst dokumentu z 1379.