Miejscowość wspominały również historyczne rejestry podatkowe. W 1478 i 1499 Lubosz został ujęty w wykazach zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce we wsi pobór z 20 łanów, a od 3 karczm po 6 groszy. W 1509 pobrano podatki z Lubosza od 19 łanów, od 3 karczm po 3 grosze. W 1510 Lubosz wieś Ostrorogów panów ze Lwówka miała 23 łanów osiadłych, 5 łanów opustoszałych, 4 łany wójtostwa, jedną karczmę, 10 zagród osiadłych, 3 zagrody opustoszałe, dwie zagrody opuszczone wójtostwa, folwark. W 1563 miał miejsce pobór z 28 łanów, dwóch łanów opustoszałych, dwóch łanów sołtysich, dwóch karczm dorocznych, kowala, krawca. W 1577 płatnikiem poboru podatkowego była pani kasztelanowa międzyrzecka Zofia Tęczyńska herbu Topór, wdowa po Stanisławie z Ostroroga. W 1580 Jan Strzelecki zapłacił pobór z 10 łanów, 2 łanów opuszczonych, karczmy z jednym łanem opustoszałym, kowala, 5 zagrodnika oraz najemnego robotnika pracującego z pługiem zwanego ratajem. Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s.