W 1881 osada liczyła według wyznania 360 grekokatolików, 6 żydów i 11 rzymskich katolikówSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI. W 1936 we wsi mieszkało ok. 320 osób – Ukraińców i Starorusinów wyznania greckokatolickiego (Polaków nie było wśród mieszkańców). Była to ludność małorolna. W tym czasie mieszkańcy stosowali własne określenia dla części wsi: „Iłowat” (część za Sanem), „Pilnyk” i „Machlin” (błonie nad Sanem), „Poruba” (góra położona przed wsią).
Przed 1939 mieszkańcy wsi zajmowali się uprawą roli, hodowlą zwierząt, rybołówstwem oraz pracowali w kamieniołomie. Do tego czasu zostały założone czytelnie: Kaczkowskiego i Proswity. Celem kultu religijnego ludność uczęszczała do cerkwi w Sanoku. Poza cerkwią przed 1939 we wsi powstała kapliczka murowana. Przed 1939 komunikacja do wsi odbywała się drogą gromadzką, a także przez San - czółnem bądź kołowo brodami.
Po drugiej wojnie światowej jej mieszkańcy zostali wysiedleni bądź przesiedleni do ZSRRWiększość Ukraińców w 1945 lub 1946 r. została deportowana przez Wojsko Polskie do Ukraińskiej SRR. w: Bogdan Huk. Apokryf ruski. Nadsanie.