Z XIII wieku pochodzi gród w formie grodziska stożkowatego, powstały dla obrony przed Brandenburczykami.
Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Watów herbu Samson, a później do Oganków i Zbąskich. W 1489 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego, a w 1510 w parafii Zbąszyń.
Najstarsze dokumenty wzmiankujące o wsi pochodzą z 1311 oraz 1320Anders 1989 s. 27 podaje rok 1320. Dotyczą one pierwszych właścicieli wsi: komesów Janika oraz Wilisława z Nądni, którzy odnotowani zostali jako świadkowie. W 1320 komes Wilisław z Nądni nadał opactwu w Paradyżu swe dobra dziedziczne Zakrzewo koło Zbąszynia. Dokument ten wystawiony został w Nądni. W 1329 Wilisław oraz Sambor Wata z Nądni poświadczli ugodę braci z Wyszanowa z klasztorem paradyskim. Zachowała się pieczęć Sambora przy tym dokumencie, a także w tej samej sprawie komesa Wilisława umieszczona na dokumencie braci z Wyszanowa. W 1338 Sambor Wata z Nądni wraz ze swoimi braćmi zobowiązał się do nie szkodzenia klasztorowi w Paradyżu w spokojnym posiadaniu Zakrzewa. W 1406 rodzina Watów ufundowała kościół w pobliskim Kosieczynie.