Po raz pierwszy osada ta jest wzmiankowana w 1250 r. kiedy to została nadana biskupom wocławskim. W 1242 r. Kazimierz, Książę Kujawski i Łęczycki, syn Konrada Mazowieckiego, udzielił Niemczowi zwolnienia ze stawiania się na wyprawy wojenne. Mieszkańcy tej wsi byli natomiast zobowiązani do wystawienia dwóch izb i zrobienia przekopu oraz do budowy i naprawy zamków w Bydgoszczy i Wyszogrodzie. Mogli oni również wybudować dla siebie mieszkania z cegły lub kamienia.
W 1519 r. Niemcz przeszedł na własność kapituły włocławskiej. Posiadał on wówczas 9 łanów. W 1609 r. właścicielem tzw. „generous” – „szlachetnym” był szlachcic Paweł Koszucki, a pod koniec XVII w. jako „magnificus person” był Mikołaj Ślepowroński.
Obaj zostali pochowani w kościele bernardynów w Bydgoszczy. W 1751 r. administratorem majątku był Paweł Laski. Od 1772 r., czyli od daty przeprowadzenia sekularyzacji, Niemcz przestał być własnością biskupów włocławskich.
W czasie II wojny światowej sporo gospodarstw było pozajmowanych przez Niemców. Polacy byli natomiast zmuszeni do opuszczenia wioski albo do przejścia na gorsze gospodarstwa, co przyczyniło się do pogorszenia ich sytuacji bytowej.