Od 1957 członek warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej, od 1965 do 1972 jego wiceprezes, natomiast w latach 1972–1981 i ponownie od 1984 do 1989 pełnił funkcje sekretarza generalnego. W latach 1962–1984 był członkiem redakcji miesięcznika „Więź”. W sierpniu 1976 był sygnatariuszem apelu do przewodniczącego Rady Państwa Henryka Jabłońskiego w sprawie represjonowanych robotników Radomia i Ursusa.

Był członkiem Komisji Ekspertów przy Prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego podczas strajków w sierpniu 1980. W 1981 został powołany na kierownika ekspertów NSZZ „Solidarność” zgrupowanych w ramach Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych. Od 1982 pracował w redakcjach czasopism katolickich: „Królowa Apostołów” oraz „Gość Niedzielny”. W latach 1981–1985 zasiadał w Prymasowskiej Radzie Społecznej. Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Od 1983 był jednym z doradców Lecha Wałęsy. W 1987 wszedł w skład zespołu ekspertów Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”. W 1988 był współorganizatorem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W 1989 uczestniczył w pracach Okrągłego Stołu: posiedzeniach plenarnych oraz w zespole ds. gospodarki i polityki społecznej. Był przewodniczącym grupy roboczej ds.