Działania wojenne pierwszej wojny nie objęły tych terenów. Wojska rosyjskie dotarły w listopadzie 1914 r. do Barcic, tu zostały zatrzymane, a w grudniu odrzucone na wschód. W niepodległej II RP Roztoka utrzymała status gminy do 1934 r. Po reformie została gromadą gminy zbiorowej Piwniczna-Wieś. Według danych z 1930 r. Roztoka liczyła 269 osób. Mieszkał tu jeden Żyd – Aron Żorn, prowadzący tu trafikę. Jego dzieci jeszcze przed wojną wyjechały do Palestyny. Od 1 lipca 1922 r. organizowano tu obozy letnie przysposobienia rezerw, a później Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego. W 1937 r. wspólny obóz polsko-rumuński wizytował tu ks. Michał Rumuński (24 lipca 1937 r.), późniejszy król Rumunii (1940–1947).
Okupacja niemiecka trwała tu od 4 września 1939 r. do 23 stycznia 1945 r. Wojna przyniosła z sobą biedę, głód, choroby. Największa śmiertelność panowała w latach 1942 i 1943. W stosunku do okupanta mieszkańcy wykazywali różne postawy: od gorliwej współpracy po udział w ruchu oporu. Warunki terenowe, zwarte kompleksy leśne, wysoko w górach położone osiedla stwarzały warunki do prowadzenia działań partyzanckich. Działały tu oddziały Batalionów Chłopskich, Armii Krajowej, a od 1944 partyzanci radzieccy.