Wieś posiada długą, sięgającą XIII wieku historię. Leżała blisko granicy Pomorza, Wielkopolski oraz wcielonej do Brandenburgii Nowej Marchii. Falsyfikat z końca XV wieku datowany na 1251 opisał granicę Wielkopolski z Nową Marchią. Biegła ona z zachodu na wschód wzdłuż lewego, północnego brzegu jeziora Wilczkowo aż do rzeki Barten, która przepływała w pobliżu Siemczyna, i dalej szła wzdłuż pól należących do wsi. W 1564 granica państwowa biegła od jeziora Wilczkowo, które w całości należało do dóbr Falkenburg (obecnie Złocieniec) znajdujących się w Nowej Marchii, wzdłuż rzeki Barten i dzieliła wieś Siemczyno leżącą w Polsce z wsiami Dittersdorf i Kalentzig leżącymi w Nowej Marchii.
W 1552 miejscowość leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. Odnotowana została w archiwalnych księgach podatkowych, dzięki czemu można odtworzyć panujące w niej stosunki społeczne i własnościowe. W 1552 we wsi gospodarowało 20 kmieci w majętnościach panów Golczów, a także 8 poddanych pani Natzmerowej, było także dwóch karczmarzy. W 1563 w części wsi należącej do zamku w Drahimiu było 15 półłanków, a w części należącej do Stanisława Biegańskiego dwa półłanki, kwarta roli, karczma doroczna, młyn doroczny o jednym kole.