W latach 1945–54 i 1973–75 miejscowość administracyjnie należała do powiatu myśliborskiego. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bolewice, po jej zniesieniu w gromadzie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2011 wieś liczyła 233 mieszkańców.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej z drugiej połowy XV wieku, przebudowany w 1928 roku; kościół filialny, rzymskokatolicki należący do parafii pw. Narodzenia NMP w Pełczycach, dekanatu Barlinek, archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Pierwsze wzmianki o bolewickim kościele pochodzą z XV wieku. Budowa obecnej auli liturgicznej została podobno wykonana przez zakon Krzyżaków, godło zakonu stoi na dwóch rogach górnych nawyin cornu epistola et in cornu evangelii. Jego budowa została rozpoczęta w stylu gotyckim. Następnie pełniła funkcję kaplicy w gospodarstwie majątku cysterskiego z Pełczyc. Jej losy od początku odzwierciedlają życie polityczne Nowej Marchii, z którego Bolewice było najbardziej zaawansowaną miejscowością leżącą na samej granicy zachodniej, chronioną przez naturalną twierdzę lasów. W roku 1537 została przyjęta na majątku rodu von Waldów, który w 1538 r.