Od roku 1870 do 1875 posiadłość została częściowo podzielona i w 1928 roku definitywnie sprzedanaGubińskie Towarzystwo Kultury – Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 22.. Do wsi obok folwarku, należała gospoda, wiatrak, oraz plantacja owoców o której istnieniu napomknięto podczas pierwszej wzmianki w dokumentach. Powstał również w XVIII wieku jednopiętrowy dwór, który był przebudowany w XIX wieku i na początku XX. W 1939 roku Grabice liczyły 300 mieszkańców.
We wsi znajduje się pomnik przyrody – dąb szypułkowy, obwód 750 cm. W 1948 roku w Grabicach była cegielnia parowa w której wypalano 200 000 sztuk cegieł dziennie, a która w 1961 roku uległa likwidacjiZygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 230..
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: dwór – pałac klasycystyczny z XVII/XVIII wieku, ceglany, wzniesiono pod koniec XVIII wieku. To parterowa, podpiwniczona budowla założona na planie prostokąta, nakryta dachem mansardowym. W środku zachodniej elewacji frontowej znajduje się piętrowy ryzalit. Umieszczono w nim poprzedzone tarasem i schodami wejście główne.