Po śmierci ojca w bitwie węgrowskiej (3 lutego 1863 r.), wychowaniem małej jedynaczki zajęli się matka i dziadkowie – Jakubina (primo voto Kozłowska) i Seweryn Pułaski, jej drugi mąż. Korzystając z gościnności krewnych, młoda wdowa oraz jej córka zamieszkały najpierw u Pułaskich w Czerwonce Węgrowskiej, później zaś w Baczkach, tymczasowo również w Garwolinie. Już od 7. roku życia zaczęła pościć, adorowała Przenajświętszy Sakrament. Ćwiczyła się w umartwianiu ciała, używając w tym celu narzędzi powszechnie stosowanych w niektórych zgromadzeniach zakonnych o surowszej regule. Gdy skończyła 16 lat, przestała spożywać mięsoGinter, W. S. (2000). Błogosławiona Maria Franciszka Kozłowska (szkic do portretu psychologicznego postaci). Cz. I. Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego, 45(1 (182)), s. 9..