W drugiej połowie XVI w. wieś stanowiła własność miasta Gdańska i przynależała do powiatu gdańskiego województwa pomorskiegoMapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 93.. W roku 1570 płacił od niej podatek uszlachcony mieszczanin Wilhelm Klempen.
W roku 1789 właścicielem wsi był Jakub Łebiński. Około 1880 r., łącznie z przysiółkami Trzy rzeki, Grogolewo, Piekło i Zagajnik, wieś liczyła 2313 morgów powierzchni, na które składał się majątek i 6 zagród gburskich. Miejscowość liczyła wówczas 242 mieszkańców, w tym 213 katolików i 29 ewangelików, mieszkających w 28 domach. Należała do parafii i poczty w Kielnie, dzieci uczęszczały do szkoły w Tokarach.
W 1892 r. było 291 mieszkańców: 278 Kaszubów katolików i 13 Niemców (12 ewangelików i 1 katolik). Z kolei, wg oficjalnego pruskiego spisu powszechnego z 1910 r., wieś miała 386 mieszkańców, w tym, na bazie deklarowanego języka ojczystego: 377 Kaszubów, 8 Niemców i 1 Polaka.