W 1910 roku 902 mieszkańców mówiło w języku polskim, 23 w językach polskim i niemieckim, natomiast 31 osób posługiwało się jedynie językiem niemieckim. W wyborach komunalnych w listopadzie 1919 roku nie wystawiono tu listy polskiej. Podczas plebiscytu w 1921 roku we wsi uprawnionych do głosowania było 338 mieszkańców (w tym 43 emigrantów). Za Polską głosowało 168 osób, natomiast za Niemcami 163 osoby. Podczas wybuchu III powstania śląskiego miejscowość była ważnym punktem oporu nieprzyjaciela podczas ataku w kierunku Kędzierzyna-Koźla. Był to dla nich ważny odcinek pod względem taktycznym. Stare Koźle zostało zajęte 7 maja przez pułk zabrski Pawła Cymsa.
W styczniu 1945 r. przez miejscowość przechodziła kolumna więźniów z obozów koncentracyjnych. 60 osób, które były zbyt wyczerpane by iść dalej, zostało wymordowanych przez niemieckich strażników z SS.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisana jest leśniczówka, ul. Brzozowa 24, z drugiej ćwierci XIX wieku.
Inne zabytki: drewniana kapliczka z ażurową wieżyczką, barokowa, zbudowana w 1690 roku, jak twierdzą mieszkańcy;