Łan ten opuścił kmieć Jan z powodu ubóstwa, a był winien dziesięciny za dwa lata i za długi został obłożony ekskomuniką.
W latach 1390–1397 wspomniano Żegotę z Łopuchowa, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko Łopuchowski. Był on także notowany jako Żegota Gerwartowic z Żylic (obecnie to Żelice w powiecie kcyńskim). W latach 1390–1396 toczył on majątkowe procesy sądowe: w latach 1390–1392 z kramarzem Bartoszem z miasta Poznania o dwie grzywny długu, w 1394 z Mikołajem i Mirosławem ze Świekotek o 10 grzywien. W 1396 w sporze z Borzysławem sługą Mikołaja z Łekna o 20 grzywien, a w 1397 ze Stefanem mieszczaninem z Obornik.
W latach 1400-1425 wspomniano Małgorzatę Łopuchowską, wdowę po Żegocie, zwaną też Machną z Łopuchowa. W 1400 jako dziedziczka w Łopuchowie toczyła ona proces ze Stefanem mieszczaninem z Obornik. Pretensje Stefana do 6 grzywien i 13 groszy odpierał w imieniu Małgorzaty jej syn Niemierza z Bliżyc. W 1401 Małgorzata Łopuchowska toczyła proces z Bodzętą Wojaczewskim. W 1401 wraz z synem Niemierzą toczyła proces z Szymonem Boguniewskim o 20 grzywien poręki oraz o 15 grzywien posagu i 1,5 grzywien czynszu, za które Małgorzata poręczyła za Szymona.