XVI wiek to okres rozkwitu miejscowości – proboszczami parafii zostaje dwóch księży wywodzących się z okolicznej szlachty: Jakub Chrostowski i Bartłomiej Troszyński. Miejscowość należy do rodu Troszyńskich. Zniszczona w czasie potopu szwedzkiego, w 1705 wzniesiono tu nowy drewniany kościół fundacji właściciela Troszyna, chorążego wyszogrodzkiego, Piotra Stamirowskiego.
Po rozbiorach pod zaborem pruskim, później w Księstwie Warszawskim, w 1815 w Królestwie Polskim. W czasie powstania listopadowego miejscowość znalazła się kilkakrotnie na trasie przemarszów wojsk polskich i rosyjskich, w maju 1831 kwaterował tu gen. Jan Skrzynecki przed bitwą pod Ostrołęką. W czasie powstania styczniowego w okolicy działały oddziały powstańcze, m.in. Zygmunta Padlewskiego.
W 1884 wzniesiono tu nowy drewniany kościół konsekrowany w 1887 przez biskupa Kossowskiego. Okres I wojny światowej to kolejne zniszczenia – w 1915 w rejonie Troszyna i Rabęd toczyły się walki rosyjsko-niemieckie.
Plebania drewniana została wybudowana około 1917 roku.
W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Troszyn.