W 1471 Anna wdowa po mieczniku poznańskim Janie Wedelskim sprzedała Andrzejowi Szamotulskiemu swoją oprawę na dobrach Tuczno, Frydland oraz na wsiach starostwa wałeckiego w tym na wsi Dzikowo. W 1472 transakcję tę potwierdził król polski Kazimierz Jagiellończyk. W 1532 Maciej Tuczyński de Wedel oddał swoim synom Janowi, Krzysztofowi i Stanisławowi m.in. dobra Tuczno, a w nim m.in. Dzikowo. W 1560 Krzysztof Tuczyński zastawił szlachcicowi Szymonowi Heffth mieszczaninowi ze Stargardu za 2000 florenów pomorskich część Dzikowa wraz z jeziorami Nakło i Wronie.
Wieś odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1563 pobór zapłacono z części Krzysztofa Bolta z 8,5 łana oraz z części Hipolita Hepth z 11 łanów. W 1577 podatki pobrano od Bohów z Dzikowa oraz retenta od 12 śladów. W 1579 pobór zapłacono z części Krzysztofa Bolta od 16 półanków lennych oraz od owczarza, a z części Walentego Bolta od 2 półśladów, 5 zagrodników oraz drugiego owczarza.
W wyniku rozbiorów Polski w 1772, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa pilskiego.