Historia Wspomnienia prastarych słowiańskich czasów przetrwały w legendach. Jeszcze w początkach XX wieku opowiadano, że na Lipowym Ostrowie koło Górek czczono złego bożka zwanego „Zernebog” (Czarny Bóg). Wieś związana była powinnościami z grodem w Santoku i dzieliła jego burzliwe dzieje. W 1260 roku wraz z północną częścią kasztelanii santockiej przeszła na własność Brandenburgii. W roku 1326 po raz pierwszy wymieniona została w źródłach jako jedna z miejscowości zniszczonych podczas najazdu Polaków i Litwinów. Wkrótce potem wieś stała się własnością Strzelec. Ponieważ w 1337 roku margrabia Ludwik Starszy potwierdził miastu własność tego lenna. Użyto wtedy nazwy „Gorick”, w następnych latach – Gorik, Gorka, Gorkow, w 1608 roku – Gorcke. Stąd niemiecka nazwa Gurkow. Historycy niemieccy nie ukrywali, że nazwa wywodzi się od słowiańskiego słowa "góra", „pagórek”. Nazwa ma więc charakter topograficzny i odnosi się do niewielkich wprawdzie wzniesień (do 31 m n.p.m.) na terenie wsi, ale wyraźnie zaznaczających się na płaskim terenie. Od nazwy stacji kolejowej i poczty wieś nazywana jest często Górkami Noteckimi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Górki Noteckie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.