Walka obronna była prowadzona w ten sposób, że dwa pierwsze szeregi (pawężnicy i dziesiętnicy) przyklękały: pierwszy szereg strzelców oddawał strzały i przyklękał (czekając na powtórny strzał, ładował broń), strzelał drugi szereg strzelców i przyklękał i tak dalej.
Skład dziesiątki: kopijnik (towarzysz – dziesiętnik) pawężnik 6 strzelców
Pod koniec XVI wieku typowa rota organizowana na wyprawę połocką składała się zNa przykładzie roty Bartłomieja Żółtowskiego z województwa podlaskiego: rotmistrza porucznika bębnicy (dobosza) chorążego 26 dziesiętników 236 wybrańców Razem: 266. żołnierzy
Od połowy XVII wieku najmniejszy pododdział wojsk autoramentu cudzoziemskiego liczący 6. żołnierzy.
Obecnie w języku rosyjskim rota oznacza kompanię, w tym znaczeniu używana też była w języku polskim w XIX wieku.
Roty na świecie Roty istniały także w innych państwach. Były to najczęściej ogromne, ciężkie i nieruchliwe prostokąty, po parę tysięcy ludzi, najeżone spisami, o małej sile ogniowej. Ta ogromna masa nie była prawidłowo wykorzystywana w boju. Polska piechota, choć liczebnie skromniejsza, była znacznie obrotniejsza, zwinniejsza i bardziej współcześnie, w owym okresie, uzbrojona. W Rosji na przełomie XVI i XVII wieku 8–10 rot tworzyło pułk.