Za czasów krzyżackich działała w miejscowości parafia. Lichnowy były siedzibą parafii obejmującej wieś kościelną i Granowo. W inwentarzu starostwa tucholskiego z 1632 roku komisarze dokonujący spisu stwierdzili, że w Lichnowach znajduje się drewniany kościół pokryty dranicami, pilnie potrzebujący naprawy. Bardziej szczegółowy opis lichnowskiej świątyni zamieścił ks. Trebnic w protokole z wizytacji parafii w roku 1652/1653. Była to budowla konstrukcji ryglowej, pokryta dachówką. Znajdowały się w niej dwa ołtarze, w głównym zamieszczony był obraz patronki kościoła – św. Jadwigi. Ponadto kościół wyposażony był w ambonę, konfesjonał, ławy i krzyż. Wokół niego zlokalizowany był cmentarz, na którym znajdowała się drewniana dzwonnica z trzema dzwonami.
W latach 1680–1688 ówczesny proboszcz lichnowski Edmund Kühn wybudował we wsi nową murowaną świątynię z murowaną dzwonnicą wieżową. W 1577 roku kościół w Lichnowach przejęli protestanci. Katolicy odzyskali go na początku XVII wieku w wyniku starań abp. gnieźnieńskiego Stanisława Karnkowskiego. Procesowi rewindykacji świątyń towarzyszyła potrydencka odnowa, prowadzona w nadwątlonych najbardziej strukturach podstawowych Kościoła – parafiach.