Janowo było wsią biskupią do przełomu XVI i XVII wieku. Biskupi płoccy sprzedali Janowo jakiemuś szlachcicowi. Sprzedaż podyktowana była zapewne trudnością w zarządzaniu z racji odległości od innych wsi kościelnych. Być może kupił Janowo Wojciech Świnołęski, który w 1612 ufundował w kościele w Andrzejewie kaplicę zwaną później Jabłonowską. Źródła kościelne właśnie Świnołęskiego z Mianowa wymieniają jako fundatora. Wraz ze zmianą właściciela nastąpiła też zmiana nazwy, od tej pory zwano ją Mianowo.
Mianowo przeszło na własność szlachecką. Świnołęski kupił dużą wieś, stanowiła ona znaczny prywatny majątek ziemski w odróżnieniu od okolicznych wsi szlacheckich. Mianowo stało się jedynym większym prywatnym majątkiem ziemskim w okolicy. Znajdował się w nim dwór, folwark i wieś włościańska.
Niewiele wiadomo o Świnołęskim, wiadomo tylko, że pochodził z ziemi nurskiej i należał do średniozamożnej szlachty.