Delta Diraca w fizyce jest używana do przedstawienia bardzo krótkiego impulsu o jednostkowym polu (np. przenoszącego jednostkowy ładunek elektryczny), a w statyce – do reprezentowania sił punktowo obciążających belkę (np. w punktach podparcia). W przypadkach tych, delta Diraca jest matematycznym modelem nierealizowalnego fizycznie, nieskończenie wąskiego impulsu występującego w chwili o nieskończenie dużej amplitudzie i polu równym 1.
Zobacz też funkcja grzebieniowa
Przypisy
Kategoria:Analiza funkcjonalna Kategoria:Fizyka matematyczna Kategoria:Mechanika kwantowa Kategoria:Transmisja danych Kategoria:Rozkłady prawdopodobieństwa Kategoria:Paul Dirac