Jednym ze sposobów zaobserwowania ciemnej materii może być mikrosoczewkowanie grawitacyjne.
Wybór centrum Drogi Mlecznej, Obłoków Magellana oraz Galaktyki Andromedy jako celów obserwacji, podyktowany jest dużą gęstością gwiazd w obserwowanych polach, dzięki czemu mamy największą szansę zarejestrowania tego fenomenu. Spodziewana szansa zaobserwowania mikrosoczewkowania grawitacyjnego do centrum Drogi Mlecznej to około dwie mikrosoczewkowane gwiazdy na milion obserwowanych, natomiast dla Obłoków Magellana jest to około jedna gwiazda na dwadzieścia milionów obserwowanych obiektów. Od 15 lat największym i odnoszącym najwięcej sukcesów w tej dziedzinie jest polski projekt OGLE. W trzeciej fazie projektu OGLE łącznie monitorowano 400 milionów gwiazd i zaobserwowano około 4000 zjawisk mikrosoczewkowania w kierunku do centrum Drogi Mlecznej i kilka w Obłokach Magellana.
Krzywa zmian blasku Poniżej przedstawiona jest przykładowa krzywa zmian blasku zjawiska mikrosoczewkowania grawitacyjnego (OGLE-2005-BLG-006, czarne punkty to dane obserwacyjne) wraz z dopasowanym modelem (linia czerwona): 700px|center|Przykładowa krzywa zmian blasku zjawiska mikrosoczewkowania grawitacyjnego (OGLE-2005-BLG-006) wraz z dopasowanym modelem