Pochowana została w Corveto koło Civitavecchia. W roku 1851 wnuk Ludwik Napoleon przeniósł jej szczątki do Ajaccio, a w r. 1860 Letycja spoczęła we wzniesionej przez wnuka Kaplicy Cesarskiej przy katedrze w tym mieście. Swoje serce Letycja kazała pochować na Korsyce.
Rzeźba A. Canovy W 1804 Letycja Bonaparte zamówiła u rzeźbiarza Antoniego Canovy swój portret. Włoski artysta przyjął zlecenie i wykonał naturalnej wielkości marmurowy posąg przedstawiający siedzącą postać kobiecą Madame Mère. Dzieło Canovy wzorowane było bezpośrednio na rzymskiej rzeźbie kobiety (obecnie w zbiorach M. Kapitolińskich w Rzymie) identyfikowanej wówczas jako Agrypina (matka cesarza Kaliguli), lub Agrypina młodsza (Matka cesarza Nerona). Zestawienie to wywołało kontrowersje ze względu na czarną legendę, jaką owiani byli w XVIII i XIX-wiecznej tradycji historycznej Kaligula i Neron. Artystyczny zabieg Canovy interpretowany może być jako niepochlebny komentarz wymierzony w syna Letycji - także cesarza.
Rzeźba Madame Mère obecnie znajduje się w pałacu w Chatsworth, w Anglii.
Bibliografia Biographie Générale, 1 – 48, Paris 1866. Mary Beard (przekł. Norbert Radomski), Dwunastu cesarzy. r. I, wyd. REBIS. Poznań, 2022
Letycja Buonaparte Kategoria:Zmarli w 1836 Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Ajaccio Kategoria:Zmarli na zapalenie płuc