Ponadto wywalczyła brąz na dystansie 30 km techniką dowolną, w którym lepsze były Zawjałowa i jej rodaczka, Jelena Buruchina. Blisko kolejnego medalu była podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005, gdzie w biegu na 10 km techniką dowolną zakończyła rywalizację na 4. pozycji. Walkę o podium przegrała z Norweżką Marit Bjørgen o 3,4 sekundy.
Wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994, gdzie zajęła 12. miejsce w sztafecie, 28. w biegu na 15 km techniką dowolną, 30. na 5 km techniką klasyczną oraz 27. w biegu łączonym. Podczas igrzysk w Nagano cztery lata później wystartowała tylko na dystansie 30 km stylem dowolnym, zajmując 46. miejsce. Na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 dwukrotnie zajmowała 7. miejsce – na 15 km techniką dowolną (ze startu wspólnego) i na 30 km techniką klasyczną. W pozostałych startach zajęła 13. miejsce w biegu łączonym, 25. w sprincie stylem dowolnym, a biegu na 10 klasykiem nie ukończyła. Następnie wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006, gdzie dwukrotnie stanęła na podium. Estonka wygrała bieg łączony na 15 km, wyprzedzając Czeszkę Kateřinę Neumannovą i Rosjankę Jewgieniję Miedwiediewą. Parę dni później była też najelpsza w biegu na 10 km techniką klasyczną, pokonując Norweżki: Marit Bjørgen i Hilde Gjermundshaug Pedersen.