W 1987 podjął współpracę z Komitetem Helsińskim w Polsce. W tym samym czasie stanął na czele Międzyregionalnej Komisji Koordynacyjnej Pomorza Środkowego Koszalin-Słupsk. W latach 1986–1989 był przewodniczącym Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej Miasta Słupska. W drugiej połowie lat 80. wydawał „Pobudkę” (pismo polskich kombatantów) i „OKO” (biuletyn MKK w Słupsku, następnie MKKPŚ Koszalin-Słupsk), redagował także pisma „Ucho” oraz „Rewers”, zajmował się też organizowaniem kolonii letnich dla dzieci represjonowanych działaczy podziemia.

Był jedną z osób upoważnionych do ponownej rejestracji NSZZ „Solidarność”, która nastąpiła 17 kwietnia 1989. Pełnił funkcje przewodniczącego Tymczasowego Zarządu Regionu Słupskiego związku, następnie do 1990 wchodził w skład Krajowej Komisji Wykonawczej związku, a do 1994 kierował zarządem Regionu Słupskiego. W tym samym czasie był członkiem Komisji Krajowej. W maju 1989 w trakcie trwania kampanii wyborczej do Sejmu wykrył podsłuch w słupskim Komitecie Obywatelskim, który został założony przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.