Podobne koło, jednak pozbawione napędu, znajduje się na końcu wyciągu.
Rodzaje wyciągów talerzykowych w mniej rozbudowanym typie wyciągu na linie zaczepione są co kilka metrów specjalne zaczepy wraz z linką i urządzeniem sprężynowym/teleskopowym, służącym do jej skracania. Na wolnym końcu tej linki znajduje się uchwyt (talerzyk). Pomiędzy dolnym i górnym kołem rozstawione są specjalne podpory, wyposażone w krążki prowadzące linę holującą tak, aby przebiegała ona nad ziemią na wysokości kilku metrów. Narciarze chcący skorzystać z wyciągu ustawiają się przy jego dolnej części i oczekują na nadjeżdżający talerzyk. Po jego schwytaniu najczęściej umieszczają go pomiędzy udami a lina ciągnąca talerzyki wciąga ich na górę. Po dojechaniu na górę narciarz zwalnia talerzyk, który zawraca na kole nawrotowym i jedzie na dół, aby zabrać kolejnego narciarza. Takie wyciągi są zazwyczaj krótkie i powolne, wyciąg talerzykowy systemu Poma-Lift.
Z jednego talerzyka może korzystać jednocześnie tylko 1 osoba. Wyciągi talerzykowe poruszają się zazwyczaj z prędkością do 3,5 m/s, ich długość wynosi od 100 do 2000 metrów, a różnica wzniesień do 300 metrów.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jak korzystać z wyciągu talerzykowego Kategoria:Narciarstwo Kategoria:Transport lądowy