w szczególności zmierzono z dużą precyzją rozkład zależności natężenia promieniowania emitowanego przez ciało doskonale czarne od jego częstotliwości. Jednak teoretyczne wyjaśnienie tego rozkładu –podane przez Plancka w 1900 r. stało się możliwe dopiero wtedy, gdy przyjął, iż emisja promieniowania następuje w postaci dyskretnych porcji – kwantów, nie zaś, jak zakładała klasyczna teoria promieniowania, w postaci porcji o dowolnych wartościach energii.
Idea kwantyzacji stanów energetycznych układów fizycznych bierze początek m.in. od prób teoretycznego wyjaśnienia wartości ciepła właściwego ciał stałych. Stało się to możliwe dopiero po przyjęciu, iż jony sieci krystalicznej ciała stałego zachowują się jak układy drgające o dyskretnych poziomach energii, a nie - jak wcześniej przyjmowano - układy o dowolnych, ciągłych energiach drgań (por. modele ciała podane przez Einsteina, a potem przez Debye'a w 1912 r.;