Biocenoza stale podlega fluktuacjom: jedne gatunki stają się lokalnie liczniejsze w okresie, w którym inne wkroczą w fazę degeneracyjną. W naturalnych biocenozach te dynamiczne zależności mogą być trudne do zaobserwowania bez dokładnych pomiarów.
Przykład 1. wrzosowisko z Calluna w Szkocji Watts (1947) badał zmiany roślinności w różnych biocenozach. Jedną z nich było wrzosowisko w Szkocji. Dominującą krzewinką jest tam wrzos (Calluna), którego żywotność zmniejsza się z wiekiem, aż wreszcie wkraczają porosty z rodzaju Cladonia. Zwarty płat porostów z czasem obumiera, pozostawiając nagie podłoże, które jest zasiedlane przez mącznicę (Arctostaphyllos), a wreszcie wypiera ją wkraczający ponownie wrzos. Dominującą rośliną jest wrzos, a Arctostaphyllos i Cladonia mogą wkroczyć na ten teren, kiedy okresowo nie ma na nim wrzosu. Cykl zmian może być podzielony na cztery fazy: 1. Pionierską: wkroczenie i wczesny etap wzrostu Calluna – otwarte płaty roślinności z wieloma gatunkami roślin (lata: 6 do 10). 2. Budowania: maksymalne pokrycie przez Calluna, intensywne kwitnienie – niewiele innych gatunków (lata: 7 do 15). 3. Dojrzałą: rozpoczyna się powstawanie przerw w łanie Calluna i wkracza więcej gatunków (lata: 14 do 25). 4.