W 2020 roku ogłoszono, że po raz pierwszy od 40 lat ogród zostanie otwarty dla publiczności na ograniczony czas.
Tradycyjnie uważano, że Dziedziniec Górny jest „pod każdym względem wytworem XIX wieku [który] stanowi obraz tego, jak na początku XIX wieku wyobrażano sobie zamek”, co wynika z rozległej przebudowy zamku przez Wyatville’a za panowania Jerzego IVColvin, s. 392, cyt. za Brown (1984), s. 230.. Mury Dziedzińca Górnego zbudowane są z kamienia z , od wewnątrz licowane regularną cegłą, z gotyckimi detalami wykonanymi z żółtego kamienia z Bath. Budynki na Dziedzińcu Górnym charakteryzują się użyciem drobnych kawałków krzemienia w zaprawie do spoinowania, co zapoczątkowano na zamku w XVII wieku, aby nadać mu wygląd podobny do kamiennych murów z różnych okresów. Sylwetka Dziedzińca Górnego, widziana z oddali lub na tle horyzontu, ma być dramatyczna, stanowiąc obraz wysokich wież i blanków. Prace archeologiczne i konserwatorskie po pożarze w 1992 roku pokazały, w jakim stopniu obecna struktura reprezentuje zachowane elementy od oryginalnych murów kamiennych z XII wieku, ukazane w kontekście ostatecznej przebudowy Wyatville’a.