W tym dniu na Starym Mieście przebywało ok. 2000 walczących powstańców (w stanie zupełnego wyczerpania). Płk Karol Ziemski (ps. Wachnowski) zdecydował o przebiciu do Śródmieścia. Tam też w tym czasie skupiły się ataki niemieckie: najtrudniejsza była obrona placu Napoleona (dziś Powstańców Warszawy), część Marszałkowskiej, Świętokrzyskiej, Sienkiewicza i Jasnej. Pozycje w okolicy Dworca Pocztowego, fabryki Bormanna, magazyny Hartwiga (Towarowa), mimo ciężkich ataków pozostawały w rękach polskich.
Mokotowskie oddziały powstańcze kontynuowały ataki w kierunku Łazienek; nie spowodowało to większych zmian. Natarcie Niemców na Sadybę. thumb|right|170px|Powązki – polegli przy Franciszkańskiej 12 Z dziennika bojowego 9. Armii niemieckiej:W Warszawie akcja zredukowania kotła na Starym Mieście czyni postępy. Zdobyto parę bloków mieszkalnych. W południowej części miasta obserwuje się dalsze i ciągłe wzmocnienie powstańców. Zduszenie powstania staje się zadaniem bardzo trudnym, a jego zakończenie z każdym dniem bardziej wątpliwe, zwłaszcza wobec własnych stosunkowo wysokich strat.