Pierwsze prace drukował w roczniku Zeszyty Pyrzyckie (1967–1973). W 1977 r. obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy (UAM Poznań) na temat: O rzekomymW spisie przewodów doktorskich Instytutu Historii UAM w jubileuszowej monografii w tytule pracy Rymara nie ma słowa „rzekomym”, por. Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 1956–2006, Poznań 2006, s. 193; księstwie sławieńsko-słupskim w XII– XIII w. Rozprawy genealogiczne i Rodowód książąt pomorskich (wyd. 1995–1996) stały się podstawą pomyślnego postępowania habilitacyjnego w 1996 r. (Uniwersytet Gdański). Był pracownikiem Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych, w Zakładzie Historii Średniowiecznej Uniwersytetu Szczecińskiego.
Według informacji opublikowanej w Gazecie Wyborczej (wydanie regionalne Szczecin), w wydanej w 2004 r. książce „Wielka podróż wielkiego księcia”, o księciu pomorskim Bogusławie X, profesor Rymar dopuścił się plagiatu wobec ówczesnego studenta IV roku historii na Uniwersytecie Jagiellońskim Wiktora Szymborskiego, zamieszczając niemal cztery strony jego tłumaczenia łacińskiej "Tragikomedii" Jana Kitschera z 1593 r. bez podania źródła.