Tygrys syberyjski, tygrys amurski (Panthera tigris altaica) – największy z podgatunków tygrysa azjatyckiego, drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Porównywalne rozmiary osiąga jedynie tygrys bengalski (P. t. tigris), oraz uznany za wymarły już podgatunek tygrys kaspijski (P. t. virgata). Tygrys syberyjski to podgatunek o niskim poziomie zmienności genetycznej.
Zasięg występowania 100 lat temu występował na dużym obszarze od rzeki Huang He na południu do Kamczatki na północy i od Bajkału na zachodzie po Morze Japońskie na wschodzie.
Wyniki badań opublikowane w 1981 r. wykazały, że w górach północno-wschodnich Chin, w rejonie Chabarowska oraz w Korei Północnej żyło łącznie ok. 300 tygrysów. Obecnie[kiedy?] populacja jest szacowana na maksymalnie 562 osobniki. Zamieszkują one Kraj Nadmorski i Kraj Chabarowski na wschodnich krańcach Rosji a część występuje na granicy rosyjsko-chińskiej, w dolnym biegu Amuru.