W ciągu ośmiu lat czynnej praktyki prawniczej zdobył reputację sprawiedliwego sędziego.
W chwili wybuchu rebelii nad Rzeką Czerwoną Black, wobec niewpuszczenia do Kolonii Williama McDaugalla, de facto sprawował funkcję gubernatora porucznika. Wezwał do siebie Louisa Riel, by ten mu wyjaśnił powody tych wydarzeń. Choć Black nie był czynnym uczestnikiem rebelii, był w pewnym stopniu w nią zaangażowany. Starał się ją kontrolować i dla dobra publicznego wpływać na tymczasowy rząd, by uniknąć ekscesów. Pomagał także rebeliantom w pisaniu dokumentów, przede wszystkim kolejnych wersji ich listy postulatów. Stał się w ten sposób nieformalnym sekretarzem rządu tymczasowego. W marcu 1871 został powołany do trzyosobowej delegacji kolonii na ostateczną fazę negocjacji z rządem federalnym. Miał reprezentować interesy anglosaskiej i protestanckiej ludności kolonii. Pozostałymi delegatami byli rzecznik interesów metyskich Joseph-Noël Ritchot i przedstawiciel nielicznej społeczności amerykańskiej Alfred H. Scott. Po zakończeniu negocjacji, których wynikiem było utworzenie Manitoby, Black otrzymał propozycję objęcia urzędu gubernatora porucznika nowej prowincji. Odrzucił ją jednak. Opuścił Kanadę i powrócił do rodzinnej Szkocji, gdzie pozostał do śmierci.
Black John Black John Black John Black John