czasami (u niektórych armatorów), co jest mylące i wprowadza chaos pojęciowy, nazywa się zwykłe statki ro-ro lub ro-lo (mogące przewozić spory ładunek kontenerów, zwłaszcza na pokładzie górnym) – jednostkami typu con-ro (dzieje się tak zwłaszcza u armatorów, którzy używają owej nazwy dla odróżnienia tego typu statków w swojej flocie od posiadanych również „czystych ro-ro”, np. samochodowców, oraz u tych armatorów, którzy nie zważając na prawidłowość i konsekwencję merytoryczną, dla celów marketingowych/reklamowych, chcą „dodać uniwersalności” swoim statkom ro-ro); możliwość przewożenia przez statek ro-ro sporej liczby kontenerów nie wystarczy jednak, by nazywać taką jednostkę „con-ro”. ro-lo – jednostka, na której albo część albo cała przestrzeń ładunkowa jest przystosowana do przewozu ładunków oraz do przeładunków zarówno w systemie ro-ro (poziomym, ładunki toczne), jak i lo-lo (pionowym); sto-ro – jednostka, na którą ładunek jest wwożony maszynami kołowymi (czyli występuje element przeładunku w systemie ro-ro), a następnie jest tam ustawiany/układany i pozostawiany („sto” – od ang.