Prace przy pierwszej rozbudowie kościoła trwały aż do 1887 roku Prowadzono je na podstawie projektu budowniczego Lukasa. Rozbudowa z lat 80. XIX wieku zmieniła kościół chełmski z budowli na rzucie prostokąta w budowie mającą rzut krzyża podłużnego, łacińskiego. Ostatnia przebudowa, a właściwie gruntowny remont, został przeprowadzony w latach 70. XX wiekuNa Szlaku, Chełm Śląski.
Autorami obecnego kształtu kościoła byli architekci Koziczynski i Kotz z Pszczyny. Koziczynski prowadził nadzór budowlany z ramienia Rejencji w Opolu, a Kotz był jednym z wykonawców robót budowlanych. Od 1966 roku kościół w Chełmie Śląskim został wpisany do rejestru zabytków województwa katowickiego, jego opis znajduje się także w Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce.
Od 1619 roku komendariuszem dla parafii chełmskiej był ksiądz Blasius Wolbramowicz (Błażej z Wolbromia, Błażej Wolbromski), a pierwszym stałym proboszczem został Wojciech Synowiec mianowany w 1660 roku przez biskupa Andrzeja Trzebnickiego.
Kolejni proboszczowie:
- ksiądz Adalbert (Wojciech) Łukomski;
- ksiądz Marcin Stanisław Szafrankiewicz;
- ksiądz Stanisław Mąkocki (Mąchocki) - 1707-1732;
- ksiądz Walenty Gnilski;
- ksiądz Bernard Śmietański - 1761-1795;
- ksiądz Piotr Paweł Rączkowski - 1795-1817;
- ksiądz Józef Adrian Rink - 1817-1829;
- ksiądz Walenty Tohak;