Silnie zniszczony jest pas brzegowy na wysokości dawnego lotniska wynikający z istniejących tam dzikich zejść na plażę, kolektorów ściekowych, grodzi i niewiadomego przeznaczenia ścianek drewnianych oraz betonowych.
Obszar Bagicza został objęty obszarem chronionego krajobrazu Koszaliński Pas Nadmorski.
Archeologia Od początku 1899 roku okolica wsi stała się miejscem odkryć pochówków dokonanych przez Gotów z kręgu kultury wielbarskiej.
Początkowo był to przypadek odosobnionego grobu kłodowego odkryty przez miejscowego rybaka. Wystający wskutek procesów abrazyjnych z niewysokiego klifu ograniczającego nadmorską plażę, mierzący 3 metry długości i 0,5 metra średnicy wydrążony pień dębu skrywał otulony w torfową ziemię prawie kompletny szkielet „księżniczki” czy „kobiety z Bagicza” wraz z elementami biżuterii. Na zlecenie niemieckiego Towarzystwa Pomorskiej Historii i Archeologii badanie znaleziska przeprowadzał wiosną 1899 w muzeum w Szczecinie radca medyczny i uznany wówczas badacz prehistorii Hugo Schumann wraz innym badaczem Almgrensem. Pochówek ten został wówczas wydatowany na II lub III w. n.e. Znalezisko zostało powtórnie przebadane w l. 70./80. XX w.